มีหลาย ๆ เรื่องในชีวิตเลยที่ไม่เคยพูด เราได้แต่เก็บเอาไว้ในความทรงจำ
 
ในความทรงจำที่เราได้รับคนละหนึ่งกล่อง
 
ผมกับไอ้หมียังคงรักกันเหมือนเดิม
 
ผมรักไอ้หมี
 
ไอ้หมีก็รักผม
 
ความทรงจำวันเก่า ๆ ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านออกไปเหมือนสายลม
 
คว้าเก็บไว้ทั้งหมดไม่อาจได้ เหลือแต่เพียงความทรงจำบางส่วนที่เรายังจำได้
 
เป็นภาพความสุขที่ไม่ได้ฉายภาพตลอดเวลาแต่ผมก็จำมันได้
 
เป็นภาพความทุกข์ที่ไม่ได้ฉายภาพตลอดเวลาแต่ผมก็จำมันได้
 
ผมกลับไปอ่านไดอารี่เมื่อกลางปีที่แล้ว ครั้งแรกที่ผมเริ่มเขียนไดอารี่ถึงไอ้หมี
 
ผมสร้างไดอารี่นี่คู่กับไอ้หมี และเริ่มเขียนมัน
 
ผมจะกลับมาสานต่อความรู้สึกเหล่านี้
 
อย่างน้อยผมก็อยากให้ความทรงจำอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ต
 
เผื่อวันไหนที่ผมมีความทุกข์มากมายจนทนไม่ไหว
 
ผมจะได้กลับมารับความสุขนี้ไปเติมเต็มชีวิต .. ของผม